Deprecated: Funkcja Elementor\DB::is_built_with_elementor jest przestarzała od wersji 3.2.0! Zamiast jej proszę użyć Plugin::$instance->documents->get( $post_id )->is_built_with_elementor(). in /home/pikseoxo/domains/urbassc.pl/public_html/wp-includes/functions.php on line 5379
Lekki mundur dla strażaka - URBASSC Nowoczesne wnętrza

Lekki mundur dla strażaka

Interwencje w strefach niewielkiego zagrożenia nie wymagały użycia dużej ilości wyposażenia, a działania skupiały się bardziej na szybkości i swobodzie pracy. Z tego powodu, podczas tego rodzaju wezwań nie stosowano ciężkich i niewygodnych mundurów ochronnych, przeznaczonych do zadań o wysokim stopniu zagrożenia. Zamiast nich, strażacy zabierali znacznie lżejsze i wygodniejsze umundurowanie terenowe.

Wygodny mundur ratownika straży pożarnej

koszarowy mundur strażackiNiewielki stopień zagrożenia nie oznaczał jednak braku możliwości doznania urazów w trakcie pracy. Najbardziej standardowy i rozpoznawalny koszarowy mundur strażacki był więc bardzo mocno wzorowany na ubraniach ochronnych, przeznaczonych do użytku na terenie zakładów przemysłowych. Składał się on z bluzy i spodni uszytych z niepalnych i ogniotrwałych tkanin naturalnych, stosunkowo grubych i sztywnych, aczkolwiek nie ograniczających mobilności i nie przeszkadzających w wykonywaniu zadań wymagających precyzji i szybkości. Terenowe umundurowanie było przede wszystkim wygodne, a najczęściej spotykane kroje posiadały wiele kieszeni, które ułatwiały przenoszenie niezbędnych narzędzi w trakcie wezwania, jak również posiadały możliwość odpięcia rękawów w bluzach i połowy nogawek w przypadku spodni. Przed kontaktem z otwartym źródłem ognia zabezpieczał fabryczny impregnat, znacznie zwiększający ognioodporność mundurów. Z racji iż tkanina z której wykonywane były owe mundury nie przepuszczała powietrza za dobrze, możliwość odpięcia części odzieży ułatwiała wentylację i zapewniała ratownikom lepsze chłodzenie w wysokich temperaturach, przydatne w momencie gdy prace nie odbywały się w strefie aktywnego zagrożenia. Umundurowanie posiadało z reguły bardzo jaskrawe kolory, najczęściej będąc dostępnym w kolorze żółtym czy pomarańczowym, pozwalającym ratownikowi na zachowanie widoczności i zminimalizowanie możliwości wystąpienia wypadków w trakcie wykonywania zadań.

Standardowym modelem przydziałowym był w dalszym ciągu czarny mundur z żółtymi pasami ostrzegawczymi, używany przez wszystkie ochotnicze jednostki straży pożarnej. Mundury wyposażone były również w odblaskowe pasy, jeszcze bardziej podnoszące widoczność podczas prac w nocy czy w warunkach bardzo słabej widoczności. Niezależnie od kroju, umundurowanie bardzo ułatwiało używanie wszelkiego rodzaju aparatów tlenowych czy przeciwchemicznych. Zaczepy i mocowania, umieszczone na barkach i pasie umundurowania, umożliwiały szybkie zamocowanie owych urządzeń i ich wygodniejsze używanie w trakcie pracy.